Een gesprek met Jitty
![]() |
![]() |
|
| Nederlands | English |
…Van het knippen van kinderkoppies in de Filippijnse straten tot President van Kappersbond; nu eigenaar succesvolle Amsterdamse kapsalon Jitty’s Hair and Make-up…
Jitty’s verhaal & zijn visie op het vak kapper. Tekst: R. Visser
54 Jaar geleden zag Jitty als laatste telg uit een gezin van 8 kinderen in de Filippijnse stad Manila het levenslicht. Hij groeide op in een liefdevol gezin waar hard werken aan de orde van de dag was. Het gezin waarin Jitty opgroeide was arm. Om eten en drinken te kunnen kopen, verkocht hij na schooltijd pinda’s en fruit op straat. Veel tijd om buiten te spelen was er. Jitty werkte hard en bleek achteraf beschouwd al op z’n zevende een enorme fascinatie voor haren te hebben.
“Ik draaide als klein ventje stenen en stukjes hout in de haren van meisjes. Dat waren mijn krulspelden.” zegt Jitty met een glimlach. “Mijn ouders hoopten dat ik medicijnen zou gaan studeren.”
Hij was artistiek; dat zat al vanaf toen hij heel jong was in zijn genen. Zijn bloed stroomde sneller door zijn aderen als hij dacht aan het vak van kapper. Het moment om zich over te geven aan dit vak kwam dichterbij. Jitty gaf toe aan de drang kapper te worden. Zo geschiedde. Op zijn twintigste liep Jitty zonder gene een kapsalon in. Hij was meteen verkocht.
“Dat was het helemaal voor mij. Het was magisch. Ik betrad een plek waarin die tijd met name vrouwen transformaties doorstonden.”
De kapsalon waar hij als leerling kapper begon was June Encarnacion. Het waren de eind jaren zeventig dat hij bij een van de meest vooraanstaande kappers van de Filippijnen zijn loopbaan als haarartiest begon.
“Als ik mijn klanten blij de deur uit zie gaan, kan mijn dag niet meer stuk. Dat maakt mij gelukkig.”
Na een week de haren te hebben aangeveegd in de salon, mocht Jitty al een training knippen volgen bij June. Dit was wat hij wilde doen. Met zijn handen aan de haren van anderen zitten. Zijn grote wens ging eindelijk in vervulling.
“Dat was een intensieve en mooie tijd. Ik was zo leergierig dat ik al snel de kinderen in de salon mocht knippen.”
Jitty was volledig in zijn element. Dit was het helemaal; mensen mooi maken. Hij bleek als jongste aanwinst binnen de salon van June een enorm natuurtalent. In no time klom hij van Junior op naar Senior Stylist.
“Ik zie het haar van de klant op het moment van knippen als het belangrijkste goed van dat moment. Als ik mijn klanten blij de deur uit zie gaan, kan mijn dag niet meer stuk. Dat maakt mij gelukkig.”
De telefoon stond roodgloeiend en de celebs stonden al snel voor hem in de rij.
foto: Jitty staat hier voor zijn eigen zaak in Makati, Manila
Jitty’s onvermoeibare toewijding als het om het haar van zijn klanten ging en zijn drang tot totale perfectie tijdens zijn knip- en kleursessies, resulteerden erin dat hij als kapper ging meewerken aan televisieprogramma’s. De telefoon stond roodgloeiend en de celebs stonden al snel voor hem in de rij om hun haren door de magische handen van Jitty te laten behandelen .
“Dat waren geweldige tijden. Ik leerde van June dat het ontzettend belangrijk is goed met klanten om te gaan. Door aandachtig naar hun wensen te luisteren, bouw ik innige relaties met ze op. Het was heel hard werken bij June; maar dat was okay. Ik werd daardoor nog ambitieuzer de beste kapper ever te worden.”
foto: Jitty ontvangt award Hairdresser of the Year 1984, Manila - Filipijnen In relatief korte tijd stond Jitty’s naam door zijn doorzettingsvermogen en talent op de kaart en begon hij in 1980 voor zichzelf. De Civic Award, onderscheiding voor goed ondernemerschap, en the Hairdresser of the year Award waren in respectievelijk 1983 en 1984 keiharde wapenfeiten. “Ja, de sky was the limit. Ik kreeg te gekke opdrachten en deed veel voor de televisie en toonaangevende glossy’s, waaronder elke maand de cover van het toonzettende magazine op modegebied: Women’s World.”
Voor de directe naasten van Jitty leek het alsof hij alles bereikt had wat er te bereiken viel in het kappersvak. Jitty zag dat anders. Hij wilde nieuwe impulsen tot zich krijgen en die kreeg hij.
“Op die leeftijd wilde ik mezelf als kapper meer en meer ontwikkelen. Dat wil ik overigens nu nog steeds. De technieken en ook het hele artistieke gebeuren binnen het kappersvak blijven zich ontwikkelen. Dat houd ik bij. In de jaren tachtig ging ik graag naar Europa. Daar gebeurde toen al veel op kappersgebied.”
Jitty volgde in Londen de toonaangevende opleidingen bij Allan International Hairdressingschool, Jingles Hairdressingschool en Complection Make-Up School. Naast het kappersvak had Jitty zich op de Filippijnen inmiddels ook toegelegd op visagie; wat ertoe bij heeft gedragen dat hij tot op de dag van vandaag ook nog steeds werkzaam is als make up artist. Na Londen volgde in rap tempo Parijs. Het was de opleiding Master Course in International Coiffure de Beauty Paris die als kers op de taart diende om de allesomvattende internationale kennis los te laten op de Filippijnse hoofden in zijn eigen salon. Dit leidde in 1985 tot de titel President of the Hairdresser’s Association for International Recognition.
|
“Iets in mij zei dat ik in Nederland moest blijven.”
Zo goed het met Jitty ging, zo slecht was de politieke- en economische situatie op de Filippijnen onder de dictatuur van Marcos. De tanks, die onder zijn regime het straatbeeld bepaalden, stonden zowat letterlijk in Jitty’s salon. In deze periode kreeg Jitty’s Nederlandse partner kanker. Vanwege behandelingen in een Nederlands ziekenhuis moest de zieke vriend de Filippijnen verlaten. Jitty besloot hem te vergezellen en alles achter zich te laten.
“Hij was mijn partner en ik wilde bij hem zijn tijdens zijn behandelingen.”
De verhuisdozen waren nog maar net uitgepakt en de jongens waren net goed en wel gevestigd in Amsterdam of het noodlot sloeg toe. Na een kort ziekbed overleed Jitty’s vriend.
“Ik ging door een hel en ik was een tijd niet in staat als kapper mijn plek te vinden.”
Jitty kwam in een periode van rouw. Herinneringen aan zijn vriend troffen Jitty als meedogenloze mokerslagen. Daar stond hij dan als een vreemdeling van de Filippijnen in Amsterdam. Het enige dat hij op dat moment had, was een dak boven zijn hoofd. Met een onuitputtelijke wilskracht zette hij door om van zijn leven in Amsterdam een succes te maken. Jitty, de gelouterde kapper van de Filippijnen, begon met een schone lei.
Gezien de ontberingen die hij tijdens zijn kinderjaren op de Filippijnen had moeten doorstaan, besefte Jitty als geen ander dat het moment daar was zijn overlevingsstrategieën wederom toe te passen. Alleen met dit wezenlijke verschil; nu stond hij in een rijk Europees land aan de onderkant van de samenleving. Dit wierp een ander licht op zijn bestaan; het was een schrijnende situatie.
“Dit waren heftige tijden, maar iets in mij zei dat ik in Nederland moest blijven.”
Jitty ging ervan uit dat zijn kapperdiploma’s in Nederland niets waard waren. Werken in een Nederlandse kapsalon werd door hem uitgesloten. Als het zwaard van Damocles hing hem ook boven het hoofd Nederland te worden uitgezet. Jitty was namelijk nog niet het bezit van zijn officiële verblijfspapieren. Zijn doorzettingsvermogen zorgde er voor dat hij vrij snel in zijn eigen levensbehoeften kon voorzien. De banen die op zijn pad kwamen, waren die van schoonmaker van hotels op Schiphol. Dat was op dat moment het lot van de gevierde kapper afkomstig van de Filippijnen.
|










